เนื่องจากวัสดุที่นํามาใช้ผลิต บล็อก สามารถเลือกใช้ได้หลายชนิด ทั้งดินลูกรัง ดินปนทราย หินฝุ่น ทรายขี้เป็ด หินชนวน หินผุ เศษจาก หินอ่อน ฯลฯ จึงเปลี่ยนชื่อบล็อก จาก “บล็อกดินซีเมนต์แบบพัฒนา” มาเป็น “บล็อกประสาน”
ต่อมาในสมัยที่ ตร.เกชา สาวัสยะวัฒน์ เข้ามาเป็นผู้ว่าการสถาบัน วิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่ง ประเทศไทย ได้เล็งเห็นความสําคัญ ของ “บล็อกประสาน” จึงได้ จัดสรรงบประมาณมาใช้ในการ วิจัยพัฒนาเพิ่มขึ้น รวมทั้งระดมนักวิชาการสาขาต่างๆ ภายใน วว. เข้ามาร่วมทําการวิจัยพัฒนา
ในช่วงนี้หลายท่าน เช่น นายสมเกียรติ สุนทรไชย, นายวิทยา วุฒิจํานงค์, นางพรทิพย์ บุญทรง, นายประสิทธิ์ ตาปนานนท์, นายจิรศักดิ์ เพ็ชรวิภาต, นายดํารงค์ คามีศักดิ์, นายวัลลภ วัฒนธรรม, นายสบง ธ. เชียงทอง, นายพิชิต เจนบรรจง, นายวินัย วงศ์วนวรวิทย์, นายวินัย กิจโมกข์, ฯลฯ นับว่าเป็นยุค ที่บล็อกดินซีเมนต์ และบล็อกประสาน หรืออิฐประสาน ได้มีการวิจัยพัฒนามากที่สุด ทั้งในเรื่องเครื่องอัดบล็อก ทั้งแบบมือโยกและแบบไฮดรอลิก และแบบโรตารี่ เครื่องผสม เครื่องบดร่อน เครื่องไสบล็อก ในด้านเอกสารได้จัดให้มีการทําแบบบ้าน โปสเตอร์ และ VDO เกี่ยวกับพื้นซีเมนต์ และบล็อก ประสานออกมาจําหน่าย รวมทั้งจัดให้มีการอบรม ถ่ายทอด เผยแพร่ประชาสัมพันธ์ทั้งทาง TV วิทยุ สั่งตีพิมพ์ แผ่นพับ และสื่อต่างๆ
นอกจากนี้ยังสนับสนุนให้มีการก่อสร้าง อาคารต่างๆ ของ วว. ด้วย “บล็อก ประสาน” จึงทําให้มีอาคารที่ก่อ สร้างตัวยบล็อกประสานเก็ดขึ้นมากมาย เช่น อาคารร้านค้าทดลอง ตลาตของ วว. ที่บางเขน กทม. ร้านค้าประชาสัมพันธ์ และเรือนพักที่สถานีวิจัยสิ่งแวตล้อมสะแกราช อ.วังน้ําเขียว จ.นครราชสีมา อาคารปฏิบัติการ อาคารสํานักงาน อาคาร สมุนไพรเฉลิมพระเกียรติ อาคารเพาะเลี้ยง
และอนุบาลต้นกล้า บ้านพัก ฯลฯ ที่สถานีวิจัยลําตะคอง อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา อาจกล่าวได้ว่าเป็นยุคที่ “บล็อกประสาน” ได้ มีการวิจัยพัฒนาอย่างจริงจัง และต่อเนื่องทําให้บล็อกประสานเริ่มแพร่ หลาย และเป็นที่รู้จักของคนทั่วไปมากขึ้น
